იტყვიან ალბათ, არ მოგწონთ გადართეთ ბატონებო, ვინ გაძალებთ ყურებას ტელევიზორებს პულტებიც მოჰყვება და თუ რომელიმე ტელე გადაცემა თქვენს გემოვნებას ვერ აკმაყოფილებს ხელის მარტივი მოძრაობით არის შესაძლებელი სხვა უფრო “გემოვნებიანი” “ინწელექტუალური” თუ შემეცნებითი გადაცემების მონახვაო. თუმცა საქმე გემოვნება-უგემოვნებაში ნამდვილად არ არის, გემოვნებაც ხომ ყველაზე მეტად ფარდობითი ცნებაა. ჩემი აზრით დიდი უკულტურობააა როდესაც ადამიანს მისი ჩაცმის სტილით, გარეგნობით თუ მეტყველების მანერით აფასებენ. შეიძლება ეს ფაქტორები ადამიანის პლიუსებსა თუ მინუსებზე მიანიშნებდეს, მაგრამ ასევე ფარდობითად ჩვენს გემოვნება-უგემოვნობასთან მიმართებაში . შევეშვათ ადამიანთა განსჯას საკუთარი გემოვნების ბარომეტრიდან გამომდინარე , რა ვიცით სხვები რას ფიქრობენ ჩვენს გემოვნებაზე . გადავიდეთ მთავარზე.
ქართული რეიტინგული ტელეგადაცემების შემთხვევაში საქმე ბევრად უფრო რთულად დგას, აქ გემოვნება ყველაზე ნაკლებად პრობლემატურადაც კი შეიძლება ჩავთვალოთ. სასაცილოა ვისაუბროთ რომელიმე ჟურნალისტის ჩაცმის სტილზე ,დგომის , ჯდომის, საუბრის მანერაზე, მაშინ როდესაც ყოველგვარ ჟურნალისტურ თუ ეთიკურ ზღვარს სცილდება მათი “რეიტინგული გადაცემები” . პოპულარობას და “ხალხის სიყვარულს ” ამოფარებულნი მზად არიან რეიტინგისთვის, ან უბრალოდ უმეცრებიდან გამომდინარე ყოველგვარ ნორმებს გაცდნენ და მთავარია მეორე დღეს ქუჩაში სასაუბრო თემად იქცეს მათი შოუები თუ სიუჟტები ათასგვარი ნაგვით დაგვიბინძურონ გონება. ყველაზე მეტად ყურებადიც ხომ სწორედ მსგავსი “პორნოგრაფიული” სიუჟეტები იქცევა ხოლმე. აი ისეთი მეზობელი ქსენია მეზობელ ლამარას სოფლის წყაროზე რომ ჰკითხავს , გუშინ თუ უყურე რეები იბჟუტურეს ნანკას, ლანკას თუ სხვათა შოუებშიო. რას ვიზავთ ჯერ კიდევ ტელესაზოგადოება ვართ და ნანკასა და ლანკასაგან გვიწევს გაგება როგორ დავცილდეთ ქმრებს, როგორ გავხდეთ წარმატებული სტრიპტიზ კლუბის მფლობელი , თუ უბრალოდ როგორ ჩავყოთ ცხვირი სხვათა პირად ცხოვრებაში. გასაგებია რომ ტელევიზიისთვის მთავარი პური არსობისა რეიტინგია და თუ საზოგადოებიდან დაკვეთა სიყვითლეზეა ყვითელი პროდუქცია უნდა მიაწოდო, თუ პოლიტიკა პოლიტიკური პროდუქცია თუმცა, როგორც ერთ, ისე მეორე შემთხვევაში დაბალანსებული სიუჟეტებისა და ეთიკური ნორმების დაცვის გარეშე არაფერი გამოდის . უბრალოდ არაკომპედენტური ხარ და ამაზე ვინმემ უნდა მიგანიშნოს .
რას ვიზავთ კრიტიკასა და ლანძღვას შორის განსხვავებას ქართველი ტელევარსკვლავები დიდად ვერ ანსხვავებენ . ქართული ტელეპროდუქციით უკმაყოფილოებს კი ისღა დაგვრჩენია სოციალურ ქსელებსა და ბლოგებზე ვაფიქსიროთ ჩვენი პოზიციები . ჩვენის აზრით მდარე ტელე გადაცემების მიმართ.
26 მარტს თბილისში რუსთაველის ძეგლის მიმდებარე ტერიტორიაზე კი სწორედ ინტერნეტ სივრცეში არსებული პროტესტის რეალურ სივრცეში წარმოჩინება მოხდა . აქციას პერფორმანსის სახე ჰქონდა. ყვითელ სანაგვე ურნად ქცეულ ტელევიზორის მაკეტში აქციის მონაწილენი იმ გადაცემების ჩამონათვალს წერდნენ, რომლებიც მათი აზრით ყველაზე მეტად ანაგვიანებს ქართულ ტელე სივრცეს. აქცია მიზნად ისახავდა დაგვეფიქსირებინა საკუთარი პროტესტი ტელე მედია სივრცეში არსებული უხარისხო გადაცემებისადმი. ასევე გვეჩვენებინა მედია საშუალებებისთვის რომ საზოგადეობას აქვს მოთხოვნილება უკეთეს ხარისხსა და პროდუქციაზე.
საკმაოდ საინტერესო იყო შემდგომში აქციის მონაწილეთა მიერ შევსებული ბლანკების წაკითხვა(რომელიც შემდგომში აქციის ორგანიზატორთა მიერ იქნება დასკანერებული ვერსიით გამოქვეყნებული) . როგორც აღმოჩნდა გამოკითხული დაახლოებით 100 მდე ადამიანიდან ქართულ ტელე სივრცეში არსებულ პრობლემატურ გადაცემებს შორის არა მხოლოდ : დღის შოუ , პროფილი , ნანუკა ჟორჟოლიანის შოუ , კომედი შოუ , სპეციალური რეპორტაჟი თუ სხვა გადაცემები იქნა დასახელებული რომელთა მიმართ განსაკუთრებით ხშირად გაისმის კრიტიკა ინტერნეტ სივრცეში , ასევე დავით აქუბარდიას გადაცემის( წამყვანის მიკერძოებული პოზიციიდან გამომდინარე) , ტელეკომპანია აჭარის და მეორე არხის მიმართაც იყო აქციის მონაწილეთა მიერ საკუთარი შენიშვნები დაფიქსირებული.
