ხელი ხელს

“If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they'll kill you.”

AA024A

მთელი ცხოვრება მაჯერებდნენ, რომ ხალხი ბევრ კატეგორიად იყოფა: ლამაზი, მახინჯი, საღი გონების პატრონი,  შეზღუდული შესაძლებლობების, ნორმალური, არანორმალური და ა.შ. ყველა მხრიდან გვიტევს ხალხის რაღაცა ნიშნით გამორჩევისა და დისკრიმინაციის, ზოგჯერ პოზიტიური დისკრიმინაციის მცდელობები. გინდა თუ არა, ეს მაინც ილექება შენში, რაც არ უნდა ეცადო, მაინც განსხვავებულ ადამიანებს სხვანაირად უყურებ, სხვანაირად ყურებაზე საშინელი კი არაფერია, მათთვის, ვისაც დააჯერეს, რომ საზოგადოება იყოფა ორად, კარგებად და ცუდებად, და რომ სამწუხაროდ ისინი კარგ ნაწილში ვერ მოხვდნენ. სწორედ მსგავსი დამოკიდებულება, მაფიქრებს, რომ ადამიანებს ბავშვები მხოლოდ იმისთვის უნდათ, რომ გაერთონ, თავიანთი მოწყენილი ყოფა გაახალისონ, სათამაშებისთვის უკვე დიდები არიან, ბავშვი კი დიდების სათამაშოა. ეგოისტური საწყისებიდან გამოდის თითქმის ყველა, ან სრულიად ყველა, უნდათ რომ ვიღაცისთვის მნიშვნელოვანები იყვნენ, ვიღაცისთვის ავტორიტეტი, ვიღაცა ისე აღზარდონ როგორც თვითონ უნდათ, იმბრძანებლონ სანამ შეუძლიათ და ა.შ. თუმცა გაჩნდება თუ არა ბავშვი, რომელიც შედარებით რთული მოსავლელია ვიდრე ხილ-ფაფების რეკლამებში გამოყვანილი ბავშვები, ცდილობენ რომ თავიდან მოიშორონ. აბორტებზე, შერჩევით სქესსა და სხვადასხვა რაღაცებზე აღარაფერს ვიტყვი.  ჩნდება ბავშვი, ბავშვი…

View original post 442 more words

Advertisements

ცხოვრება შეზღუდული შესაძლებლობებით: კანონმდებლობა და ყოველდღიურობა

Source: ცხოვრება შეზღუდული შესაძლებლობებით: კანონმდებლობა და ყოველდღიურობა

ბათუმის საავტორო კინოს მე 9 საერთაშორისო ფესტივალი სერგეი ფარაჯანოვის ფილმის “ამბავი სურამის ციხისა” ს ჩვენებით გაიხსნა

BIAFF Film Festival

ბათუმის საავტორო კინოს მე 9 საერთაშორისო ფესტივალი სერგეი ფარაჯანოვის ფილმის “ამბავი სურამის ციხისა” -ს ჩვენებით 14 სექტემბერს გაიხსნა. კინოფესტივალი ერთი კვირის განმავლობაში გაგრძელდება.

პრიზი კინოხელოვნებაში შეტანილი  განსაკუთრებული წვლილისათვის  2014 წელს რუსტამ იბრაგიმბეკოვს გადაეცა. სხვადასხვა დროს ამ პრიზით დაჯილდოვდნენ რეჟისორები:  აბბას კიაროსტამი, დარიუშ მეჰრჯუი, ზბიგნევ რიბჩჟინსკი ბელა ტარი.

ფესტივალის გახსნა

2014 წელს BIAFF სერგეი ფარაჯანოვისა და თენგიზ აბულაძის საიუბილეო წელს აღნიშნავს, ამ თარიღებს ფესტივალი რადენიმე ღონისძიებით ეხმიანება. კინოფესტივალზე  ნაჩვენები იქნება მათი ფილმების რეტროსპექტივები ასევე ჩატარდება სემინარები სერგეი ფარაჯანოვისა და თენგის აბულაძის შემოქმედების შესახებ.

ფესტივალზე ფილმების ჩვენებები გაიმართება კინოთეატრ აპოლოში, ერას მოედანზე და სასტუმრო DIVAN SUITE ში. კინომოყვარულებს საშუალება ექნებათ ერთი კვირის განმავლობაში დაესწრონ ფესტივალის კინოპროგრამაში წარმოდგენილ მათთვის სასურველ კინოსეანსებს.

ტრადიციულად BIAFF ზე ფილმებზე დასწრება უფასოა. ნებისმიერ მსურველს საშუალება აქვს სრულიად უფასოდ გაეცნოს საავტორო და დოკუმენტური ფილმების უახლეს ნამუშევრებს. 2014 წელს კინოფესტივალი საქველმოქმედო აქციას “კინო ეხმარება ბავშვებს”ახორციელებს. რომლის ფარგლებშიც გამონაკლისის სახით გაიყიდება საღამოს ბოლო ორი სეანსზე დასასწრები ლიმიტირებული რაოდენობის(60-70)ბილეთები, მათი ღირებულება 5…

View original post 27 more words

აგვისტოს დღიურები

sshorena

Изображение

დავით ჩხიკვიშვილი REUTERS

08.08.2008
07.08.08
იმ დღეს პირველად ჩავიცვი ლონდონში ნაყიდი ახალი ფეხსაცმელი… და ომი დაიწყო! იმის მერე აღარ ჩამიცვამს…

ოფისში დაახლოებით 12 საათზე მივედი. ნინო ივანიშვილმა (ჩვენი პროდიუსერია) მითხრა, რომ ცხინვალში რაღაც ხდებოდა და გასარკვევად უნდა წავსულიყავი.

ვიცოდი, რომ თემურ იაკობაშვილი იყო ცხინვალში და ვიფიქრე, რომ რაღაც გაუგებრობას ჰქონდა ადგილი. ეჭვიც არ გამჩენია, რომ ომი იწყებოდა. ამ მიზეზით, თან არაფერი წამიღია ბიგანის (ინტერნეტთან დასაკავშირებელი სატელიტური თეფში) გარდა. ოფისში, ყოველთვის მაქვს სათადარიგო ტანსაცმელი და საჭმელი, მაგრამ არც დამიშვია, რომ დამჭირდებოდა. მეგონა, რომ უკან რამდენიმე საათში დავბრუნდებოდი.

მე, მაკა ანთიძე და მძღოლი წავედით. ნინო თბილისში დარჩა.

მეღვრეკისამდე დაუბრკოლებლად მივედით. იქ ერთ-ერთი რუსული პოსტი იყო… მგონი პირველი… ან მეორე… არ მახსოვს! ჟურნალისტები, ქართული არხებიდან, უკვე იქ იყვნენ. სიმშვიდე იყო. არავინ მოელოდა რამე განსაკუთრებულს.

იაკობაშვილის გამოსვლა გადავიღეთ… არც ამ დროს ჩაგვითვლია, რომ მნიშვნელოვანი ამბავი ხდებოდა, მაგრამ ყოველი შემთხვევისთვის, გადაღებული მასალა ერთ-ერთ სათაო ოფისს გადავუგზავნეთ.

ამ დროს, ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ ულტიმატუმი გამოცხადდა. ამიტომ, გადავწყვიტეთ მოგვეცადა…

View original post 6,123 more words

ჩემი “ბარხატნი” სეზონი )

ელე–განტური

     ბათუმი რომ გენიალური ქალაქია,ამაზე ორი აზრი არ არსებობს.

კარგია ზღვაზე,მზეშიც ,წვიმაშიც,ქარშიც ,თოვლშიც და საერთოდ ყველა ამინდში.

 მე მაინც მზისა და ზღვის კომბინაციას ვარჩევდი.

უსაქმურობა,მზე ,ზღვა ,ესაა ცხოვრება,მაგრამ მხოლოდ რამდენიმე დღე,მერე უკვე საქმე გინდება,წიგნის წაკითხვა,რაიმე სიახლე.

 წარმოიდგინეთ,რა მაგარია ,ამ უსაქმურობის რუტინაში,კულტურული დასვენება რომ შემოერევა,ფილმები,წერა,წერა და კიდევ წერა.

 მოკლედ,14სექტემბერს ბათუმის მეცხრე საერთაშორისო კინოფესტივალი აიღებს სტარტს,ფესტივალის ორგანიზატორია ბათუმის ხელოვანთა სახლი “არგანი” ,ოფიციალური ოარტნიორი კი ბათუმის მერია.

საგულისხმოა,რომ ფესტივალის ფარგლებში,ფილმების ჩვენებაზე დასწრება ნებისმიერ მოქალაქეს შეუძლია,სრულიად უფასოდ,მხოლოდ ბილეთის დაჯავშნაა საჭირო.

მაგრამ,ჭნნნ,ყველაზე მაგარი ფაქტი ჩვენთვის,ბლოგერებისთვის ,ისაა,რომ #BIAFF აცხადებს კონკურსს ბლოგერებისათვის,

 რას სთავაზობს ფესტივალი  მონაწილეებს – ბლოგერების კონკურსში მონაწილე ბლოგერებს კინოფესტივალი სთავაზობს შემდეგს:

–          აკრედიტაციას რაც საშუალებას მისცემს დაესწრონ ფესტივალის მსვლელობისას დაგეგმილ ნებისმიერ კინოჩვენებას

–          ბლოგერებს ფესტივალის მსვლელობისას ექნებათ საშუალება დაესწრონ ყველა პრესკონფერენციასა და მასტერ კლასს, ჩაწერონ  ფესტივალის ჟიური, სტუმრები და ფესტივალის ორგანიზატორები

–          ყველა ბლოგერს გადაეცემა ბეჯი სადაც აღნიშნული იქნება ბლოგერის სახელი გვარი ბლოგის მისამართი

–          ბლოგერებს საშუალება ექნებათ…

View original post 48 more words

ნინიკო რომ იცინის, იცინის მთელი სამყარო.

გაძლიერდი და შეცვალე

ბლოგის ახალი

გამარჯობა. მე ვარ ინგა ლოლაძე, 5 წლინახევრის დაუნის სინდრომით დაბადებული ნინიკოს დედა.

ნინო 2009 წლის  27 იანვარს დაიბადა, ვარშავაში.

რა ვიცოდი მანამდე დაუნის სინდრომის შესახებ?

 დღესაც ხშირად ამომიტივტივდება ხოლმე მეხსიერებაში ბავშვობის კადრები. სოფელში ერთი ბიჭი ცხოვრობდა ფიდო, რომელიც დაუნის სინდრომით იყო დაბადებული. მე 5-6 წლის ვიყავი, ის ალბათ 13-15 წლის იქნებოდა.  იშვიათად გამოდიოდა ფიდო ქუჩაში.  ახლა ვხვდები, რომ ჩვენ, ერთი ციდა ბავშვებს და რაც ყველაზე საშინელებაა, ჩვენს მშობლებს, ბებიებს, ბაბუებს არიდებდა თავს. მივდევდით უკან ფიდოს და დავცინოდით, ქვებს ვესროდით, ხელს ვკრავდით რომ წაქცეულიყო. უფროსები არა თუ არ გვიშლიდნენ, ხშირად თავადაც ღებულობდნენ მონაწილეობას ჩვენს გართობაში. არასოდეს, არავის შენიშვნა არ მოუცია ბავშვებისთვის, არასოდეს არავის შევუჩერებივართ. ფიდოს დედაც კი არ გვაჩერებდა პირიქით, შვილი მიჰყავდა ჩხუბითა და მუჯლუგუნების რტყმევით სახლში.

–         ფიდო? გაგვირბოდა, აგრესიაზე აგრესიით არასდროს უპასუხია…

35 წლის შემდეგ გამახსენდა ფიდო.

რატომ მაინცდა მაინც მე? – თვენახევარი მხოლოდ ეს კითხვა მიტრიალებდა თავში. რამდენჯერმე მითხრა დედაჩემმა, რომ ღმერთმა მილიონობით ქალში მე ამომარჩია და გასაზრდელად…

View original post 304 more words

არ ჩამოხვიდეთ ავტობუსიდან!

გაძლიერდი და შეცვალე

მარი და დათა

მე ვარ მარი კორკოტაძე, 5 წლის აუტისტი ბიჭის, დათა ფარცხალაძის დედა.

მინდა, ჩემი გამოცდილება გაგიზიაროთ იმ პრობლემასთან დაკავშირებით, რასაც ვაწყდებოდით და დღემდე ვაწყდებით მე და ჩემი შვილი საზოგადოებრივ ტრანსპორტში. დათა 3 წლის და 4 თვის იყო, როდესაც დიაგნოზი დაუსვეს. პირველი ერთი წელი ბავშვი სახლში გადიოდა  ABA თერაპიას. ერთი წლის შემდეგ სიარული დავიწყეთ აუტიზმის ცენტრში, სადაც მივდიოდით ჯერ მეტროთი და შემდეგ ავტობუსით.

View original post 197 more words