უკრაინელი ხალხის მიმართ სოლიდარობის აქცია

უკრაინელი ხალხის მიმართ სოლიდარობის აქციაზე, თბილისში რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინის ფოტოები დაწვეს.

აქციის მონაწილეებმა დღეს პარლამენტის ყოფილ შენობასთან ამ ფორმით გააპროტესტეს რუსეთის სამხედრო ნაწილების შეჭრა უკრაინის ტერიტორიაზე.

შეკრებილმა აქტივისტებმა პუტინ ხუილოოო იმღერეს.

აქცია ერთი საათის განმავლობაში მიმდინარეობდა.

IMG_6049.JPG

IMG_6070.JPG

IMG_6053.JPG

IMG_6067.JPG

IMG_6065.JPG

IMG_6063.JPG

Advertisements

პატივი კატალონიას

ყველა წიგნი თავის ამბავს ყვება, ზოგი ამბავი მნიშვნელოვანია, ზოგიც ნაკლებად. მთავარი, რასაც  კითხვისას ყურადღებას ვაქცევ, მწერლის თხრობის მანერაა. თემა თუ რის შესახებაა წიგნი და თავად ავტორი. გასაგებია თუ არა ჩემთვის მწერლის მიერ პირველ 10 გვერდში მოთხრობილი ამბავი, ღირს თუ არა დარჩენილი დროის დახარჯვა წიგნისათვის რომელიც შესაძლოა საეტაპო მნიშვნელობის იყოს, მისი არ წაკითხვა სირცხვილად მიაჩნდეთ სხვა ადამიანებს. მაგრამ მე, ციფრულ ეპოქაში მცხოვრებ ახალგაზრდას დიდად აღარც მომეთხოვებოდეს. მე ხომ ლიტერატურის მკვლევარი არ ვარ, მკითხველი ვარ და ისედაც ყოველდღიურად ნებსით თუ უნებლიედ  მედიის სხვადასხვა საშუალებებით მომეწოდება ის ინფორმაცია, რაც ათწლეულებისა და ასწლეულების წინ ადამიანებს მხოლოდ წიგნებიდან შეეძლოთ ამოეკითხათ.

Image

მკითხველი ვარ და კოლექციონერიც. მიყვარს ახალი გამოცემები. მერე რა,  მათ წასაკითხად დროს იშვიათად თუ გამოვნახავ ხოლმე. სტუდენტი ვარ, დასაქმებული სტუდენტი. მხატვრული ლიტერატურისათვის სახლიდან უნივერსიტეტამდე მგზავრობისას, ან სამსახურიდან შინ დაბრუნებისას გზაში თუ ვიცლი ხოლმე. ისიც ძალიან უნდა გამიტაცოს, თორემ წასაკითხ სასწავლო მასალას რა დალევს. ბოლო ბოლო ნიშნებს გიწერენ ამისათვის და მთავარი ფულს ვიხდი სწავლაში. ფულს  წიგნებშიც ვიხდი. რომელსაც ხშირ შემთხვევაში თვეების შემდეგ თუ ჩამოვიღებ ხოლმე თაროდან. ფულს კი იმაში ვიხდი, რომ გამომცემლობებმა სხვა ახალი წიგნები თარგმნონ და დაბეჭდონ. მგონია რომ სასარგებლო კოლექციონერი ვარ, თუ კარგი მკითხველი არა.

Image

წიგნში მთავრი მოთხრობილი ამბავიათქო ვახსენე, ყურადღებას ვაქცევ თუ რამდენად მაწუხებს მასში გადმოცემული ამბავი. რამდენად მსურს ახალი ინფორმაციის მიღება, მის შესახებ. მნიშვნელოვანია პერსონაჟებიც, გავაიგივებ თუ არა მათ ჩემს პიროვნებასთან  და საერთოდაც ჩამითრევენ თუ არა ისინი ლიტერატურულ თამაშში. არ ვიცი სხვები როგორ იქცევიან, მაგრამ მე, ერთ პერსონაჟს ვირჩევ, რომელთანაც საკუთარი თავის იდენტიფიცირებას ვახდენ, რის შემდეგაც  უფრო სახალისო ხდება კითხვის პროცესი.

Image

ომში არასოდეს ვყოფილვარ. გადმოცემით ვიცი რამდენიმე ომის ამბავი, ბევრი ომიც ტელევიზიით მინახავს. ყოველთვის საინტერესოა პირველ პირში მოთხრობილი ომის ამბები. დაკვირვებული ვარ ყოველთვის განსხვავდება ისტორიის სახელმძღვანელოებიდან ამოკითხულისა და ტელეეკრანზე ნანახი ამბებისგან.  ამიტომ განსაკუთრებულად საინტერესო იყო ბოლო წიგნი, რომელსაც დატვირთული სასწავლო სემესტრის მიუხედავად, სახლიდან უნივერსიტეტში მიმავალ გზაზე და ლექციებს შორის არსებულ შუალედების დროს ვკითხულობდი, უკანასკნელი ერთი თვის განმავლობაში. ჯორჯ ორუელს აქამდე მისი ფანტასტიკური ჟანრის უტოპიური რომანის „1984“ მეშვეობით ვიცნობდი. თუმცა წიგნმა რომელიც 2013 წელს პალიტრა L მა გამოსცა იგი სულ სხვა რაკურსიდან დამანახა.  ახალგაზრდა ინგლისელ ბიჭად, რომელიც ფაშიზმის წინააღმდეგ საბრძოლველად მოხალისედ ესპანეთში ჩავიდა და ფრანკოს არმიას ებრძოდა.

ჯორჯ ორუელის ამ წიგნს ერთი უცნაურობა ახასიათებს, იგი ომის კოშმარული პერიპეტიების გავლით  მწერლისთვის თითქმის შეუძლებელ ზღვარს გადალახავს და შესაძლებელს ხდის მკითხველს დაანახოს, გაუსაძლის პირობებში, ტალახში, სიცივეში, სიბინძურეში, შიმშილსა და სისასტიკეში როგორ შეიძლება გადარჩე არა მხოლოდ ფიზიკურად, არამედ გადარჩე პიროვნებად და ღირსება შეინარჩუნო.

ჯორჯ ორუელი წიგნში „პატივი კატალონიას“ მკითხველის წინაშე აშიშვლებს  ომის  აბსურდს,  იდეოლოგიების ბრძოლას, პარტიების ბრძოლას, კლასების ბრძოლას. გვიჩვენებს თუ რა ფასი აქვს ბრძოლას  თავისუფლებისათვის, რომელიც ყოველდღიურად მიმდინარეობს, არა მხოლოდ ომის პირობებში. რომლის მისაღწევად ყოველდღიურად უნდა ვიბრძოდეთ. ვიბრძოლოთ პირველ რიგში პიროვნული თავისუფლების მისაღწევად, რომელიც შემდგომში ქვეყნის თავისუფლებასაც მოიაზრებს. ქვეყანა ხომ ადამიანების ერთობაა, თავისუფალ ადამიანთა ერთობაში კი დიქტატურა ვერ დაისადგურებს.  რაც შემდგომში თავიდან აგვაცილებს ფრანკოს, მუსოლინის, ჰიტლერის, სტალინის მსგავს დიქტატორებს  და რევოლუციებისა და ომების ბარიკადებზე დგომაც ნაკლებად მოგვიწევს.


გირჩევთ თქვენი თავისუფალი დრო, ესპანეთის სამოქალაქო ომის ამ ამბის კითხვას დაუთმოთ.  დიდი გმირობების შემსწრენი გახდებით.